Projekt Tannenberg Copper

W grudniu 2025 r. GreenX sfinalizował nabycie 90% udziałów w spółce Group 11 Exploration GmbH, która posiada koncesje poszukiwawcze obejmujące obszar Tannenberg. Jest to projekt typu brownfield ukierunkowany na poszukiwanie osadowych złóż miedzi i srebra typu Kupferschiefer. Typ mineralizacji w Tannenberg jest bezpośrednio porównywalny ze złożami Kupferschiefer w Polsce, gdzie KGHM prowadzi jeden z największych na świecie obszarów wydobycia miedzi i srebra. W 2024 r. polska spółka wyprodukowała około 730 tys. ton miedzi i 43 mln uncji srebra.

Projekt miedziowy Tannenberg, obejmujący obszar 1 900 km² w kraju związkowym Hesja w środkowych Niemczech, stanowi szansę rozwojową pojawiającą się w strategicznym momencie. Tannenberg położony jest w regionie o bogatych tradycjach górniczych, a projekt wyróżnia się zarówno skalą i solidnymi podstawami geologicznymi, jak i niskim poziomem ryzyka kraju. W ocenie GreenX projekt jest zgodny z priorytetami polityki Unii Europejskiej oraz Niemiec. Spółka zamierza pozycjonować Tannenberg jako projekt, który w przyszłości wzmocni odporność Europy w zakresie dostępu do surowców krytycznych.

Do czasu zakończenia wydobycia w latach 50. ubiegłego wieku kopalnie Richelsdorf wyprodukowały około 416,5 tys. ton miedzi i 33,7 mln uncji srebra ze złóż typu Kupferschiefer. Dostęp do tych płytkich wyrobisk podziemnych uzyskiwano od wychodni złoża na powierzchni.

Na obszarze projektu znajduje się również wiele historycznych odwiertów ze strefami mineralizacji na liczącym 14 km długości obszarze docelowym Richelsdorf Dome, w tym:

• 2,1 m o zawartości 2,7% Cu i 48 g/t Ag od głębokości 365,48 m
• 1,5 m o zawartości 3,7% Cu i 33 g/t Ag od głębokości 209,50 m
• 2,5 m o zawartości 1,8% Cu i 19 g/t Ag od głębokości 339,5 m (w południowo-zachodniej części obszaru koncesji)
• 2,0 m o zawartości 1,6% Cu i 19 g/t Ag od głębokości 268 m (w północno-wschodniej części obszaru koncesji)

Złoża typu Kupferschiefer są bogatym podtypem osadowych złóż miedzi i stanowią drugie co do znaczenia źródło światowej produkcji i rezerw miedzi. W przeszłości wydobywano je w Niemczech, a obecnie wydobycie trwa w Polsce, gdzie w 2024 r. KGHM wyprodukował 730 tys. ton miedzi i 43 mln uncji srebra, zajmując 9. miejsce na świecie pod względem produkcji miedzi i 2. miejsce pod względem produkcji srebra. Spółka Lumina Metals (TSE: LMCU) rozwija projekt miedziowo-srebrowy Nowa Sól w tym samym pasie złóż Kupferschiefer w Polsce.

Niemcy mają długą tradycję górniczą i pozostają ważnym ośrodkiem wydobywczym, a firma K+S prowadzi działalność w pobliżu obszaru koncesyjnego Tannenberg w kraju związkowym Hesja.

W 2025 r. spółka GreenX odzyskała ważną historyczną bazę danych zawierającą 95 odwiertów z poszukiwań z lat 30. XX wieku (rys. 3) oraz 47 rdzeni wiertniczych z okresu po 1970 r. (rys. 4), których wartość eksploracyjna wynosi ponad 25 mln EUR i które są wynikiem ponad dziesięciu lat pracy.

Na podstawie 95 odwiertów wykonanych w latach 1935-1938 utworzono trzy kopalnie miedzi typu Kupferschiefer na obszarze koncesji Tannenberg: Reichenberg, Wolfsberg i Schnepfenbusch. GreenX zdigitalizował tę bazę danych odwiertów i włączył ją do swoich modeli geologicznych.

Historyczny bilans z 1940 r., sporządzony przez Mansfeldsche Kupferschieferbergbau AG, opiera się na 18 z 95 odwiertów i wskazuje na 728 tys. ton miedzi przy średniej zawartości 2,6% Cu (wyłącznie w wąskim horyzoncie łupków Kupferschiefer), w obszarze między kopalniami Wolfsberg i Schnepfenbusch na północy a rejonem Ronshausen na południu (rys. 5). Późniejszy historyczny bilans z 1984 r. sporządziła spółka St Joe Explorations GmbH na podstawie ograniczonych wierceń z lat 1980-1984. Wskazuje on na 169 tys. ton miedzi i 6,5 mln uncji srebra. St Joe analizowała szersze interwały i stwierdziła mineralizację o miąższości do 3,45 m.

GreenX ponownie opisał, opróbował i przeanalizował łącznie 4 389 m zarchiwizowanych rdzeni wiertniczych, pobierając 2 368 nowych próbek. Nowoczesny program badań z kontrolą jakości obejmował również skanowanie hiperspektralne i analizy petrofizyczne. Prace pozwoliły zaktualizować historyczne zbiory danych zgodnie ze współczesnymi standardami branżowymi oraz opracować nową interpretację systemu miedziowo-srebrowego. Historyczne opróbowanie ograniczało się zasadniczo do wąskiego, 5-metrowego interwału wokół łupków Kupferschiefer, jednak mineralizacja miedzi może rozciągać się do 30 m powyżej i 60 m poniżej tego horyzontu w otaczających wapieniach i piaskowcach, przez co znaczne obszary pozostały niezbadane.

Wstępne wyniki analiz pierwszych sześciu zarchiwizowanych otworów potwierdzają ten szerszy model mineralizacji, wykazując miąższości od 1,0 do 3,7 m, znacznie większe niż przyjęte w historycznym bilansie z 1940 r. Interwały obejmują 1,5 m o zawartości 2,7% Cu i 55 g/t Ag (Ro23) oraz 3,7 m o zawartości 1,2% Cu i 17 g/t Ag (Ro15). Wyniki te potwierdzają historyczne zawartości oraz wykazują występowanie grubszych stref mineralizacji, wzmacniając model poszukiwawczy GreenX, zgodnie z którym mineralizacja rozciąga się znacznie poza łupki, podobnie jak w kopalniach KGHM w Polsce.